Ve terk etti güpegündüz dünyayı. Güneş henüz kendi varlığının şaşkınlığını atamamışken karardı birden. Kararttı. Karardı günümüz. Karardı Karadeniz…

İçimizde büyüyen bir sevgi fidanı. Büyüdü filizlendi. Tam sıçramak üzereyken hayata sarsıldı kökünden. Ne de sıkı sarılmıştı oysa toprağa.

Dışa yansıyan her yanımızdı diline dolanan. Aşklarımız, isyanlarımız...

Devriminin yetim çocuğu Lazca. Büyüyor dillerde.Büyülüyor dillerini. Diğer diller gibi. Daha da dolanacak dillerine kardeşlerimin. Diğer diller gibi. Büyüdükçe büyüyecek sevginin dili. Aşk ve barış bu dilin en önemli sözcükleri olacak.

Kopar gitarının telleri en gergin yerlerinden. Ayırır teni ikiye. Öksüz kalır dünyanın güzel bestesi. Öksüz notalar kardeşlerini arar...

Şimdi dilimde en öksüz şarkının yarım kalmış hayat öyküsü
Dile getirsem efkarımı
Acizliğim büyür içimde
Konuşamam
Kelimelerim düğümlenir boğazıma
Ürperirim

Cömert Uygar ERDEM